چرا ارتش رضا شاه دو روزه فروپاشید؟

ارتش رضاشاه حاصل دو دهه تمرکز قدرت بود، اما در شهریور 1320 هنگام حمله متفقین، معضلات گوناگون آن از جمله ضعف فرماندهی، فقدان پوشش هوایی، آموزش ناکافی، - مشکلات تدارکاتی و روحیه شکننده آن آشکار شد و ارتشی بزرگ، بدون مقاومت مؤثر، فروپاشید.

به  گزارش ایسنا، مرکز اسناد انقلاب اسلامی نوشت: ارتش در دوره رضاشاه مهم ترین ابزار دولت برای ایجاد تمرکز سیاسی و تثبیت اقتدار حکومت مرکزی بود.

این ارتش توانست شورش های داخلی را سرکوب کند، قدرت عشایر و حکام محلی را درهم بشکند و حضور دولت را در سراسر کشور گسترش دهد؛ اما کارنامه آن در برابر تهدید خارجی، به ویژه در جریان حمله متفقین در سوم شهریور 1320، با تصویری که حکومت از نوسازی نظامی و توان دفاعی کشور ارائه می کرد، فاصله ای عمیق داشت.

بررسی این ناکامی نشان می دهد که مسئله فقط برتری نظامی شوروی و انگلیس نبود، بلکه ساختار، مأموریت، شیوه فرماندهی و روحیه ارتش رضاشاه نیز برای جنگی واقعی و گسترده آماده نشده بود.

فلسفه ارتش رضاخانی تصمیم رضاخان برای ایجاد ارتشی نوین در ایران معمولاً محور اصلی برنامه نوسازی دولت در این دوره دانسته شده است؛ زیرا نیازهای مربوط به نوسازی ارتش، هم دامنه و هم سرشت بسیاری از برنامه های گسترده تر اصلاحی و توسعه ای را تعیین می کرد.