زندگی یی که جا گذاشته ایم

حسرت، همیشه از یک فقدان بزرگ نمی آید.

گاه از یک «نزیستن» می آید؛ از سفری که می توانستیم برویم و نرفتیم، دوستی یی که می توانستیم حفظ کنیم و نکردیم، - حسرت، همیشه از یک فقدان بزرگ نمی آید.

گاه از یک نزیستن می آید؛ از سفری که می توانستیم برویم و نرفتیم، دوستی یی که می توانستیم حفظ کنیم و نکردیم، علاقه ای که به تعویق انداختیم یا دل خوشی کوچکی که آن قدر جدی اش نگرفتیم تا یک روز فهمیدیم دیگر فرصتی برای تکرارش نداریم.

عصر ایران- کمتر از یک ماه پیش و دقیقا 24 مرداد ماه جستاری از کتاب خواندنی در حسرت زندگی نزیسته به قلم آقای فردین علیخواه تقدیم مخاطبان شد.

البته روال ما نیست و حرفه ای هم نیست که جستار یا مقاله ای از یک کتاب عینا نقل و منتشر شود و معمول این است که کتاب با بخش های محدودی معرفی و تشویق به خرید و مطالعه شود اما با توجه به همکاری نویسنده محترم و لطف ایشان به این تارنما خودشان یک جستار را در اختیار ما گذاشتند و منتشر شد و در ذیل مطلب حاضر و به عنوان خبر مرتبط در دست رس شماست.

این توضیح از آن رو بود که نوشته حاضر درباره کتاب و به بهانه آن است و از این حیث با نوشته قبلی متفاوت: *** امیر صدرا صیام: حسرت، همیشه از یک فقدان بزرگ نمی آید.