نسل زد بی ادب است؟

برای نسل های قدیم، بسیاری از تعارف ها و عبارات احترام آمیز بخشی از قواعد زندگی روزمره بود: «قربان شما»، «اختیار دارید»، «بفرمایید»، «زحمت کشیدید» و ده ها عبارت دیگر.

- به گزارش تابناک به نقل از عصرایران؛ ویدئویی در فضای مجازی دیدم با یک پرسش ظاهراً وساده: چرا شما دهه پنجاهی ها و شصتی ها این قدر مؤدب اید؟ بعد، درست در لحظه ای که قرار است نوستالژیِ نسل مؤدب کامل شود، تصویر مادری می آید که با جارو فرزندش را کتک می زند! طنز ماجرا دقیقاً همین جاست، ما گاهی ادب را با اطاعت اشتباه می گیریم و نسل مؤدب را نسلی می دانیم که کمتر حرف می زد، کمتر اعتراض می کرد و بیشتر تحمل می کرد.

اما اگر قرار باشد جامعه شناسانه به این تفاوت نسلی نگاه کنیم، شاید مسأله اصلاً این نباشد که نسل های پیشین مؤدب تر بودند و نسل زد بی ادب؛ مسأله این است که تعریف ادب، زبان اعتراض و نسبت فرد با اقتدار در این دو نسل تغییر کرده است.

نسل های دهه پنجاه و شصت، در خانواده ای بزرگ شدند که حرف شنوی یکی از مهم ترین فضیلت های تربیتی بود.

کودک خوب، کودکی بود که جواب بزرگ تر را نمی داد.

احترام، اغلب از بالا به پایین تعریف می شد.

کوچک تر باید حرمت بزرگ تر را نگاه می داشت، فرزند باید حرف والدین را می شنید و دانش آموز باید از معلم حساب می برد.