عقب ماندگی 15 میلیون تومانی دستمزد از سبد خوراکی ها

این فعال کارگری توضیح می دهد که سبد معیشت در اسفند سال قبل به صورت رسمی در شورای عالی کار، 42 میلیون و 900 هزار تومان نرخ گذاری شد و محاسبات ما نشان می دهد که این شاخص هزینه ای در پنج ماه ابتدای امسال، 213 درصد رشد داشته است؛  این رشد، در نوع خود بی نظیر است! دستمزد کارگران ساده و حداقل بگیر باید بتواند هزینه های حداقلی یک زندگی معمولی را پوشش دهد؛ این جمله، ترجمان ساده ی الزام ماده 41 قانون کار در ارتباط با افزایش دستمزد کارگران است.

این الزام قانونی اما، هیچ زمان از سوی هیچ یک از مسئولان حاکمیتی جدی گرفته نشده است.

سرکوب مزدی و استثمار پنهان نیروی کار و البته ادامه ی این روند بی حقوقی در دوران بازنشستگی و تقاعد، برای دهه های متوالی ادامه داشته است.

  به گزارش ایلنا، فاصله ی میان دستمزد حداقلی کارگران و هزینه های زندگی کارگران یا همان سبد معیشت حداقلی همیشه چشمگیر بوده است اما هیچ زمان تا این اندازه عمیق نبوده که هزینه های خوراکی حداقل پانزده میلیون بیشتر از دستمزد کارگر به اضافه ی تمام مزایا باشد.

این شکاف بی سابقه و اعجاب انگیز، محصول سال ها سرکوب مزدی و صعود بی امان قیمت تمام کالاها و خدمات در ماه های پس از جنگ است.

  براساس داده های مرکز امار ایران، تورم نقطه به نقطه کلی در مردادماه، حدود 90 درصد و تورم نقطه به نقطه خوراکی ها