طرح «عدم کفایت نماینده مجلس»؛ این هم به اندازه «آن» مهم است!

دموکراسی ایجاب می کند در بحث نقش مردم در انتخاب مجلس مقتدر و کارآمد، همچنین نظارت موثر بر کار منتخبان، فقط به روز برگزاری انتخابات اکتفا نشود.

- در سپهر سیاست، کمتر چنین پرسشی به جد مورد اشاره واقع شده است: نسبتِ میانانتخاب نماینده مجلس و رهاشدگیِ امانت نمایندگی در چهارسالِ وکالت چیست؟ آیا پنهان شدن در پشت مصونیت نمایندگی، احتمالاً آسیب زا نخواهد بود؟ طبیعتاً نمایندگان محترم فعلی این مکتوب را به دل نخواهند گرفت، چرا که پیِ طرح دغدغه ای مهم است.

راستش را بخواهید، این را چالش مهم می دانم.

ما نماینده را انتخاب می کنیم، می فرستیم مجلس، و بعد؟ بعد.

چهار سال در اختیار خود؟ انگار نه انگار.

انگار نه ما آن جا هستیم، نه او آن جایی که باید باشد.

در پشت مصونیت نمایندگی مجلس، مصونیت می آورد.

این را همه می دانیم.

اما مگر مصونیت یعنی رها شدن؟ یعنی چهار سال کسی برود بهارستان بنشیند، پایش را روی پایش بیندازد، و دیگر هیچ؟ این همان جایی است که باید ایستاد و پرسید: اگر وسط راه، نصفِ مردم فهمیدند که -به هر حال- اشتباه کردند، که این آدم آن آدمی نیست که خیال می کردند، یا این آدم اساسا برای ضربه زدن آمده است، آن وقت چه؟ تکلیف چیست؟ دمِ انتخابات، یکی می آید، حرف هایی می زند، وعده هایی می دهد، مردم هم بالاخره رای می دهند.