اگر ناپدید شوید، چه کسی سراغتان را می گیرد؟

گاهی فاصله گرفتن از آدم ها نه باعث دلتنگی آنها، بلکه باعث آشکار شدن واقعیت یک رابطه می شود.

 شاید برای شما هم پیش آمده باشد؛ مدتی تصمیم گرفته اید دیگر پیام ندهید، تماس نگیرید، در شبکه های اجتماعی کمتر دیده شوید و حتی اگر کسی سراغتان را گرفت، پاسخ ندهید.

در ذهن تان یک سؤال شکل می گیرد: اگر واقعاً برایش مهم باشم، بالاخره نبودنم را متوجه می شود؟ اما همیشه این اتفاق نمی افتد.

گاهی شما ناپدید می شوید و دنیا تقریباً همان طور که بوده ادامه پیدا می کند.

نه پیامی می آید، نه تماسی، نه کسی که بگوید کجایی؟ به گزارش همشهری آنلاین، این تجربه می تواند دردناک باشد؛ چون آدم را مجبور می کند با یک احتمال ناخوشایند روبه رو شود: شاید رابطه ای که برای شما بسیار مهم بوده، برای طرف مقابل همان اندازه اهمیت نداشته است.

با این حال، روان شناسی می گوید ماجرا کمی پیچیده تر از این است که بگوییم اگر کسی دلتنگت نشد، پس دوستت نداشته است.

غیبت شما همیشه آزمون عشق نیست یکی از اشتباه های رایج این است که ناپدید شدن را به یک آزمایش برای سنجیدن علاقه دیگران تبدیل کنیم.

یعنی عمداً سکوت کنیم تا ببینیم چه کسی سراغمان را می گیرد.

مشکل اینجاست که آدم ها واکنش های متفاوتی به سکوت و فاصله دارند.