پدافند ایران بعد از جنگ؛ آسمان دوباره چگونه بسته می شود؟

جنگ اخیر یک واقعیت تلخ را نشان داد؛ پدافند آینده فقط موشک بیشتر نیست، شبکه ای زنده و پراکنده است.

- به گزارش خبرنگار امنیتی و دفاعی تابناک؛وقتی صدای نخستین حملات هوایی بلند شد، نگاه بسیاری از مردم به آسمان بود؛ به رد موشک ها، پرواز جنگنده ها و نور انفجار هایی که شب را روشن می کرد.

اما در اتاق های فرماندهی، ماجرا شکل دیگری داشت.

آنجا مسئله اصلی این نبود که یک جنگنده دشمن در آسمان دیده شده یا نه؛ مسئله این بود که چه کسی زودتر آن را دیده، اطلاعات را به کدام مرکز منتقل کرده، کدام سامانه تصمیم گرفته با آن درگیر شود و آیا این زنجیره چند ثانیه بعد هم هنوز زنده خواهد ماند یا نه.

  جنگ اخیر برای پدافند هوایی ایران بیش از آنکه یک نبرد میان موشک و هواپیما باشد، یک آزمون بزرگ برای معماری دفاع هوایی کشور بود.

سال ها تصور می شد ترکیبی از سامانه های بردبلند، میان برد و کوتاه برد می تواند یک چتر دفاعی چندلایه ایجاد کند؛ اما میدان واقعی جنگ همیشه با نمودار های روی کاغذ تفاوت دارد.

دشمن همزمان با حمله به اهداف مشخص، تلاش می کند رادار ها را کور کند، ارتباطات را مختل کند، اهداف کاذب ایجاد کند و پدافند را وادار کند منابع محدود خود را در چند جهت تقسیم کند.