چرا نحوه صحبت کردن با خودمان مهم است؟ ارتباط خودگویی و سلامت

آیا افکار و گفت و گوی درونی روی بدن اثر می گذارند؟ در این مطلب نقش خودگویی مثبت در مدیریت استرس، تنظیم احساسات و تجربه درد را بررسی کرده ایم.

- کاهش استرس و ایجاد احساس امنیت و آرامش می تواند بر عملکرد سیستم عصبی و برخی فرایندهای بدن تاثیر بگذارد.

خودگویی مثبت چیست؟ خودگویی همان گفت و گوی درونی ما با خودمان است؛ صدایی که هنگام تصمیم گیری، مواجهه با شکست، نگرانی از آینده یا حتی انجام کارهای روزمره در ذهنمان شنیده می شود.

این گفت و گو همیشه مثبت نیست و گاهی می تواند به چرخه ای از سرزنش، نگرانی و بدترین سازی شرایط تبدیل شود.

به عنوان نمونه، کسی که در یک جلسه کاری نتوانسته به چند پرسش پاسخ دهد، ممکن است با خودش بگوید: من برای این کار ساخته نشده ام و همیشه خراب می کنم.

اما همین اتفاق را می توان واقع بینانه تر دید: به بعضی پرسش ها جواب خوبی ندادم، اما می توانم برای جلسه بعد آماده تر باشم.

هدف خودگویی مثبت این نیست که مشکلات را نادیده بگیریم یا به خودمان بقبولانیم که همه چیز عالی است.

مسئله اصلی، تغییر شیوه تفسیر اتفاقات و جلوگیری از تبدیل یک تجربه ناخوشایند به قضاوتی کلی درباره خودمان است.

وقتی استرس وارد عمل می شود استرس یکی از مهم ترین حلقه های ارتباط میان ذهن و بدن است.