کودک متولد 2050 چگونه زندگی خواهد کرد؟

تمدن ها نه با بلندترین آسمان خراش هایشان، بلکه با کیفیت آینده ای که برای کودکان خود بنا می کنند، سنجیده می شوند.

شاید بزرگ ترین آزمون قرن بیست ویکم نیز همین باشد: آیا خواهیم توانست جهانی خلق کنیم که در آن، پیشرفت فناوری هم زمان به معنای پیشرفت کرامت، آزادی، امنیت و حقوق کودک نیز باشد؟ *محمدمهدی سیدناصری خبرآنلاین تاریخ نشان می دهد که هر انقلاب فناورانه، تصویر تازه ای از کودکی آفریده است.

انقلاب صنعتی، کودک را از مزرعه به کارخانه و سپس به مدرسه برد؛ انقلاب دیجیتال، او را به شهروند فضای مجازی تبدیل کرد؛ و اکنون انقلاب هوش مصنوعی، زیست فناوری و داده های کلان در حال بازتعریف خودِ انسان است.

کودکی که در سال 2050 زندگی خواهد کرد، احتمالاً نخستین نسلی خواهد بود که از نخستین سال های زندگی، نه تنها با انسان ها، بلکه با سامانه های هوشمند، ربات های اجتماعی و دستیارهای مبتنی بر هوش مصنوعی تعامل روزانه خواهد داشت.

برای او، گفت وگو با یک سامانه هوشمند ممکن است به همان اندازه عادی باشد که برای نسل های پیشین، گفت وگو با معلم یا والدین بود.

این دگرگونی، فرصت های کم نظیری را نیز به همراه دارد.

آموزش احتمالاً از قالب یکسان و استاندارد فاصله خواهد گرفت و به تجربه ای شخصی سازی شده تبدیل خواهد شد؛ جایی که هوش مصنوعی نقاط قوت و ضعف هر کودک ر�