موشک های بالستیک ایران؛ از فاتح تا خیبرشکن

مسیر موشکی ایران از افزایش برد عبور کرده و امروز بر دقت، تحرک و بقاپذیری تمرکز دارد.

- به گزارش خبرنگار امنیتی و دفاعی تابناک، وقتی درباره قدرت موشکی ایران صحبت می کنیم، معمولاً نخستین چیزی که به ذهن می رسد عدد برد موشک هاست؛ 300 کیلومتر، 700 کیلومتر، هزار کیلومتر یا حتی بیشتر.

اما واقعیت این است که داستان توسعه موشکی ایران بسیار پیچیده تر از مسابقه بر سر اعداد است.

پشت هر موشک مجموعه ای از فناوری های پیشران، هدایت، کنترل، مواد، سازه، کلاهک، پرتابگر و زنجیره پشتیبانی قرار دارد و تحول واقعی زمانی اتفاق می افتد که همه این اجزا هم زمان پیشرفت کنند.

ایران طی چند دهه گذشته از موشک های سوخت مایع و سامانه های اولیه به سمت خانواده های متنوعی از موشک های سوخت جامد حرکت کرده و خانواده فاتح را می توان یکی از مهم ترین ستون های این مسیر دانست.

امروز نیز منابع تحلیلی، ایران را دارای یکی از متنوع ترین زرادخانه های موشکی منطقه می دانند.

فاتح-110 یکی از نقاط مهم این تحول بود.

این موشک به عنوان یک موشک بالستیک کوتاه برد سوخت جامد توسعه یافت و مزیت اصلی آن فقط رسیدن به یک برد مشخص نبود؛ بلکه استفاده از پیشران جامد، تحرک بیشتر و کاهش نیاز به فرآیند های پیچیده آماده سازی، ارزش عملیاتی آن را افزایش می داد.