سنجش و کنکور در خدمت مؤسسات پولی-آموزشی/ حرکت آهسته و پیوسته علیه مدرسه

آیا افزایش مصنوعی پیچیدگی سوالات کنکور، پاسخی به نیاز های واقعی سنجش است یا بازتابی از ناهماهنگی میان سیاست گذاری آموزشی و زیست جهان دانش آموزان؟ - در حالی که نظام آموزشی مخصوصا در سال جاری تحصیلی  با کاستی های جدی در کیفیت حضور دانش آموزان در مدارس و فقدان برنامه ریزی منسجم برای جبران عقب ماندگی های تحصیلی روبه روست، طراحی سؤالات کنکور سراسری با سطح دشواری فزاینده، پرسش هایی بنیادین درباره اهداف، رویه ها و پیامد های این آزمون برمی انگیزد.

  به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، در برهه ای که جامعه ایرانی نیاز مبرمی به کاهش فشار های روانی انباشته از سال های اخیر دارد — اعم از بحران های اقتصادی، ناامنی های جنگی و تبعات روانی پاندمی — انتخاب راهبرد طراحی آزمونی دشوار و تنش زا ، هم به افزایش استرس دانش آموزان می انجامد، هم موج جدیدی از اضطراب را تا روز اعلام نتایج تمدید می کند.

این رویکرد، در تضاد آشکار با اصول روان سنجی انسان گرایانه و نیز وظیفه ذاتی نظام آموزشی در حمایت از سرمایه های انسانی کشور است.

در مطلبی با عنوان کنکور 1405 در سایه جنگ و سئوالات سخت ابتدا به شرای برگزاری این آزمون پرداختیم و حال تحلیل دیگرگونه ای از ماجرا ارائه می شود.