دستمزد 15 میلیون، هزینه زندگی 91 میلیون!

در مردادماه، هزینه های حداقلی زندگی خانواده های کارگری کشور، حدود 92 میلیون تومان است؛ این در حالیست که دستمزدشان به 25 میلیون تومان هم نمی رسد؛ - به گزارش جماران، دستمزد کارگران ساده و حداقل بگیر باید بتواند هزینه های حداقلی یک زندگی معمولی را پوشش دهد؛ این جمله، ترجمان ساده ی الزام ماده 41 قانون کار در ارتباط با افزایش دستمزد کارگران است.

این الزام قانونی اما، هیچ زمان از سوی هیچ یک از مسئولان حاکمیتی جدی گرفته نشده است.

سرکوب مزدی و استثمار پنهان نیروی کار و البته ادامه ی این روند بی حقوقی در دوران بازنشستگی و تقاعد، برای دهه های متوالی ادامه داشته است.

فاصله ی میان دستمزد حداقلی کارگران و هزینه های زندگی کارگران یا همان سبد معیشت حداقلی همیشه چشمگیر بوده است اما هیچ زمان تا این اندازه عمیق نبوده که هزینه های خوراکی حداقل پانزده میلیون بیشتر از دستمزد کارگر به اضافه ی تمام مزایا باشد.

این شکاف بی سابقه و اعجاب انگیز، محصول سال ها سرکوب مزدی و صعود بی امان قیمت تمام کالاها و خدمات در ماه های پس از جنگ است.

براساس داده های مرکز امار ایران، تورم نقطه به نقطه کلی در مردادماه، حدود 90 درصد و تورم نقطه به نقطه خوراکی ها حدود 130 درصد بوده است.