شباهت و تفاوت ما با علی نیکزاد/ مردم هم تعجب می کنند؛ اما از چیزهای دیگر

نایب رییس مجلس شورای اسلامی گفته است: در برخی سفرها دچار تردید می شویم که آیا مقصد پرواز همان جایی است که اعلام شده است یا خیر؛ چرا که با دیدن وضعیت ظاهری افراد شک می کنیم.

- مهدی محمدی کلاسر *- آقای نیکزاد را سالهاست که  می شناسم.

از آن روزِ اردبیل، از همان بقعه ی شیخ صفی که بویِ تاریخ می داد و سنگ هایِ کهنه اش، زیرِ پایِ کارگرانِ مرمت، غبارِ قرن ها را به آسمان می فرستادند.

آن روز، مدیرکلِ مسکن بود، اما در همان نگاهِ اول، آدم می فهمید که این مرد، از این جایگاه، بزرگ تر است.

منِ خبرنگار، که چشمم به جزییاتِ رفتار و گفتار تیز شده، دیدم که سطحِ کار و تیپ رفتاری اش، و شیوه ی برخوردش، یک سر و گردن از مدیرانِ تراز استانی بالاتر است.

با خود گفتم: این مرد، به جایی می رسد.

و رسید.

اما.

اما امروز، با حسرتی عجیب، می پرسم: آن نیکزادِ اردبیل، کجاست؟ همان که در مصاحبه، وقتی داشت پاسخ اظهارات رییسِ سازمانِ ایرانگردی و  جهانگردی استان را می داد، اما با همان منشِ معروفش گفت: مبادا بنویسید در پاسخ به فلانی.

شأنِ من، پاسخ به هر حرفی نیست.

من حرفِ خودم را می زنم.

و چیزی فراتر از اینها می نمود.

کاش، کاش همان نیکزاد، هنوز همان حرفِ خودش را می زد.

اگر همان بود، داستانِ برخورد پسرش با پلیس راهور، به  دوربین هایی که یک دفعه کور شدند، نمی رسید.