از کیف مسعود کشمیری تا اتاق تصمیم؛ پنج دهه نبرد ایران با نفوذ

مسئله این است که قانون ضدنفوذ، اگر با تعریف های گسترده، مبهم و کش دار نوشته شود، ممکن است به جای تمرکز بر شبکه های واقعی تهدید، دایره سوءظن را چنان فراخ کند که تعامل حرفه ای، - نفوذ در ایران دیگر صرفاً نام یک پرونده امنیتی یا واژه ای برای توصیف چند جاسوس در کمین اسناد محرمانه نیست.

تجربه تاریخی از دهه 1360 تا دو جنگ ایران با آمریکا و اسراییل در سال های 2025 و 2026 نشان می دهد که مسئله اصلی، انتقال تهدید از دسترسی به اطلاعات به اثرگذاری بر تصمیم است؛ از کیف حامل بمب تا اتاقی که در آن سرنوشت سیاسی، نظامی و اقتصادی کشور رقم می خورد.

اگر هشتم شهریور 1360 هشدار داد که رخنه می تواند تا مجاورت عالی ترین مقام های اجرایی پیش برود، تحولات دو سال اخیر نشان داد که نفوذ در عصر جنگ های ترکیبی، توان آن را دارد که هم زمان امنیت میدانی، زیرساخت اطلاعاتی، فضای روانی و فرآیند تصمیم سازی را نشانه گیرد.

مواجهه با این تهدید، بیش از هر زمان دیگر، مستلزم بازنگری در منطق گزینش، اداره و نظارت در ساختار حکمرانی است.

هشتم شهریور؛ انفجار در قلب دولت در 8 شهریور 1360، انفجار در دفتر نخست وزیری، محمدعلی رجایی، رییس جمهور وقت، و محمدجواد باهنر، نخست وزیر وقت، را به شهادت رساند.