«گل آقا» چگونه به صدای طنز مطبوعات ایران تبدیل شد؟

کیومرث صابری فومنی از دوکلمه حرف حساب تا هفته نامه گل آقا مسیری را طی کرد که طنز سیاسی و اجتماعی ایران را وراد مرحله ای تازه کرد؛ مسیری که در آن نقد و کاریکاتور در کنار هم قرار گرفتند.

- خبرگزاری مهر، گروه استان ها- رها افشار: یک زبان دارم دوتا دندان لق / می زنم تا زنده هستم حرف حق! ؛ این بیت، سال ها بالای نام هفته نامه ای قرار گرفت که برای مخاطبانش فقط یک نشریه طنز نبود.

گل آقا در دوره ای از مطبوعات ایران شکل گرفت که گفتن از قدرت، نقد مدیران و پرداختن به مشکلات جامعه، بیش از هر چیز به شناخت مرزها و پیدا کردن زبان مناسب نیاز داشت؛ زبانی که هم نیش داشته باشد و هم از انصاف دور نشود.

کیومرث صابری فومنی، مردی که گل آقا را به نام خود گره زد، هفتم شهریور 1320 متولد شد.

او نویسنده، طنزنویس، معلم و مدیر فرهنگی بود؛ اما شهرتش بیش از هر عنوان دیگری با طنز مطبوعاتی و شخصیت گل آقا پیوند خورد.

صابری در طول زندگی حرفه ای خود تلاش کرد طنز را از یک ابزار صرفاً سرگرم کننده به شیوه ای برای نقد اجتماعی و سیاسی تبدیل کند؛ شیوه ای که در آن می شد به رفتار مسئولان خندید و همزمان مخاطب را به فکر کردن درباره همان رفتار واداشت.

معلمی که روزنامه نگار شد مسیر صابری از آموزش و ادبیات آغاز شد.