پیشگیری و بهداشت محوری؛ هزینه امروز یا صرفه جویی فردا

استادیار اقتصاد سلامت، با تأکید بر ضرورت توجه همزمان به پیشگیری و درمان، گفت: منابع نظام سلامت محدود است.

- یادداشت مهمان: محمدرضا شیخی چمان؛ استادیار اقتصاد سلامت: منابع نظام سلامت محدود است، اما نیازهای سلامت پایان ندارد.

به همین دلیل، هر تصمیم برای هزینه کردن در سیستم سلامت، در واقع یک انتخاب اقتصادی نیز محسوب می گردد؛ یعنی منابعی که برای یک مداخله اختصاص پیدا می کند، دیگر برای مداخله ای دیگر در دسترس نخواهد بود.

در چنین شرایطی، این پرسش اهمیت پیدا می کند که آیا باید بخش بیشتری از منابع را برای درمان بیماری هایی اختصاص داد که ایجاد شده اند، یا می توان با سرمایه گذاری هوشمندانه تر بر پیشگیری، بخشی از این نیازهای آینده را کاهش داد.

پاسخ، در یک دوگانه ساده میان پیشگیری و درمان خلاصه نمی شود.

همه مداخلات پیشگیرانه ارزش اقتصادی یکسانی ندارند و همه هزینه های درمانی نیز به معنای اتلاف منابع نیستند.

ارزش هر مداخله به میزان هزینه، اثربخشی، پیامدهای آن برای سلامت و گزینه هایی که با انجام آن کنار گذاشته می شوند بستگی دارد.

بنابراین، مسئله اصلی نه پیشگیری یا درمان، بلکه انتخاب ترکیبی از مداخلات است که با منابع موجود، بیشترین ارزش سلامت را ایجاد کند.