چرا سعید جلیلی از صلح حدیبیه گفت؟

شاید جلیلی همچنان همان جلیلیِ سال های گذشته باشد و هنوز هم مذاکره را راه حل نداند؛ اما استناد او به حدیبیه، دست کم نشان می دهد که برای روایت شرایط امروز، دیگر نمی توان همه چیز را در دوگانه جنگ و مقاومت خلاصه کرد.

اصطلاح صلح حدیبیه چند سالی می شود که وارد ادبیات سیاسی کشور شده و هر جا سخنی از مذاکره تهران و واشنگتن در میان باشد، بر زبان موافقان مذاکره جاری می شود.

این روزها هم اگرچه برخی چهره هایی چون مجید انصاری، علی اکبر صالحی و… با استناد بر این واقعه تاریخی از تلاش برای پایان دادن به جنگ روایت می کنند؛ اما آنچه جالب است، اظهارات مردی است که از مخالفان شدید مذاکرات هسته ای است.

  چنانچه، در جریان بررسی برجام در کمیسیون مشترک مجلس در سال 94، مناظره ای میان جلیلی و ظریف در خصوص رفع تحریم ها شکل گرفته بود.

مناظره ای که در آن جلیلی ازعدم رفع تحریم ها توسط برجام سخن می گفت و ظریف پاسخ می داد که؛ برخی به نوعی امروز صحبت می کنند که انگار قطع نامه 2231 اولین قطع نامه ای است که درباره ایران صادر شده است اما در قطع نامه 1737 و 1747 حتی آموزش دانشجویان ایرانی ممنوع شده بود نه اینکه استثنا باشد ممنوع شده بود.

  یا آنکه جلیلی در مراسم افتتاحیه کنگره ملی مصطفای شهید با گفتمان جوان مؤمن انقلابی و هفتمین سالگرد شهید مصطفی احمدی روشن در دانشگاه ص