گیتار من ؛ عباس مهرپویا (+صدا)

در اواسط دهه 1340، مهرپویا برای فراگیری نوازندگی سیتار راهی هندوستان شد و نزد راوی شانکار، نوازنده و آهنگساز نامدار هندی، آموزش دید.

- تمام قطعاتی که در این متن از آن ها نام برده می شود، به جز یک اثر، ساخته خود عباس مهرپویا هستند؛ بنابراین نام او به عنوان آهنگساز تکرار نمی شود.

فانوس با شعری از محمد بهلول، نخستین تصنیفی است که از عباس مهرپویا شناخته می شود.

پس از آن، تصنیف صدا کن مرا با شعری از پرویز وکیلی قرار دارد.

عباس مهرپویا در سال 1306 در خیابان ایران تهران متولد شد.

از نوجوانی به موسیقی علاقه مند شد و نواختن عود را نزد استادی عرب تبار آموخت.

سپس در پیش پرده خوانی های تئاترهای تهران به نوازندگی پرداخت و به تدریج نامش در میان علاقه مندان موسیقی شناخته شد.

از دیگر آثار او می توان به قبیله لیلی با شعری از پرویز وکیلی و هرگز دوباره عاشق نخواهم شد با شعری از وحید ادبی اشاره کرد.

مهرپویا بعدها به محفل استاد مهرتاش در جامعه باربد راه یافت و در چند فیلم نیز به ایفای نقش پرداخت.

او سپس نواختن گیتار الکتریک را نزد اروین موره، موسیقیدان آلمانی، فرا گرفت و در میانه دهه 1330 به نخستین ایرانی تبدیل شد که گیتار الکتریک را به صورت رسمی در انجمن های هنری ایران نواخت.