شناسایی کتیبه های 600 ساله فارسی در هندوستان (+عکس)

عضو هیأت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی، در پژوهشی میدانی با مرور اسناد تاریخی، از نقش سلاطین بهمنی در پاسداشت خاندان شاه نعمت الله ولی و شکل گیری یکی از مهم ترین مجموعه های کتیبه های فارسی در شهر بیدر هند پرده برداشته است؛ آثاری که پس از حدود 600 سال همچنان پابرجا مانده اند.

مرتضی رضوانفر، عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی در پژوهش و بررسی میدانی که در این باره انجام داده است، نوشت: سلطان شهاب الدین احمدشاه ولی بهمنی (825-838 ه.

ق)، به واسطهٔ دلسپردگی به شاه نعمت الله ولی، از او دعوت کرد از ماهان به هندوستان برود، اما شیخ نپذیرفت.

سلطان مجدداً از او خواست فرزندش خلیل الله را به هند بفرستد.

شیخ از آنجا که یک پسر داشت، نوهٔ خویش، میرزا نورالله (فرزند خلیل الله) را روانهٔ هند کرد.

سلطان احمد با همراهی همهٔ شاهزادگان و امرا به استقبال میرزا نورالله رفت، دستور داد در محل استقبال مسجد و قریه ای بسازند و آن جا را نعمت آباد نامید.

او میرزا نورالله را ملقب به ملک المشایخ کرد و دخترش را نیز به عقد او درآورد.

پس از درگذشت شاه نعمت الله ولی در کرمان، سلطان احمد با اعزام گروهی از بزرگان و هزینه ای گزاف، گنبد و بارگاهی زیبا برایش در ماهان ساخت که کتیبه اش، همراه با تاریخ و نام، هنوز پس از 600 سال در ماهان برجای است (فرزام، حمید).