در حسرت زندگی نزیسته

 وقتی سن آدم بالا می رود داشتن آن چیزی که زمانی با سماجت در پی اش بودی بی معنا می شود، ولی خیال آن خواسته، همچنان با سماجت به تو چسبیده و رهایت نمی کند.

-  وقتی سن آدم بالا می رود داشتن آن چیزی که زمانی با سماجت در پی اش بودی بی معنا می شود، ولی خیال آن خواسته، همچنان با سماجت به تو چسبیده و رهایت نمی کند.

من فکر می کنم هر آدمی در جایی و در زمانی از زندگی اش چیزی را جا گذاشته است، و گاه وبی گاه برمی گردد و با حسرت به آن نقطه از زندگی نزیسته اش خیره می شود.

عصر ایران، فردین علیخواه (جامعه شناس) - مدتی زیادی است که در اینستاگرام صفحاتی را دنبال می کنم که در آن ها انواع مختلف مدل های ضبط صوت های دوکاست، استریو، و رادیوضبط های معمولی تبلیغ و فروخته می شوند.

گاهی اوقات بی آنکه متوجه گذشت زمان باشم به خودم می آیم و می بینم که با اشتیاق حدود دو یا سه ساعت به مدل های مختلف ضبط صوت های دوکاست چشم دوخته ام.

یک روز نکته ای ذهنم را سخت به خود مشغول کرد.

صفحات اینستاگرامی، این محصولات را به عنوان کالایی قدیمی، و تقریباً آنتیک، و یادآور دوره ای سپری شده از جامعه ایران تبلیغ می کنند.

اغلب آنان با به کار بردن کلمه خاطره بازی بر نوستالژی تأکید دارند و نظرات زیر پست هایشان هم نشان می دهند که خریداران نیز نسبت به این محصولات چنین حسی دارند.