دو راهی اقتصاد ایران پس از توافق

توافق میان ایران و آمریکا می تواند منابع ارزی و درآمدهای نفتی ایران را افزایش دهد و سبب کاهش انتظارات تورمی شود اما بدون اصلاحات ساختاری این وضعیت به رشد پایدار منجر نخواهد شد اگرچه دوراهی تعیین کننده امروز اقتصاد ایران، تداوم جنگ یا حرکت به سوی توافق و کاهش تنش های خارجی است، اما در صورت حرکت به سمت توافق، دوراهی کلیدی دیگری پیش روی اقتصاد قرار خواهد گرفت.

به گزارش دنیای اقتصاد، سیاستگذار باید میان آغاز اصلاحات ساختاری و تکرار سیاست های گذشته یکی را انتخاب کند.

گشایش خارجی می تواند با افزایش صادرات نفت، آزادسازی منابع ارزی و کاهش انتظارات تورمی، فرصتی کم نظیر برای ثبات اقتصاد کلان، اصلاح بودجه و نظام بانکی و تقویت سرمایه گذاری مولد فراهم آورد.

در مقابل، استفاده از این منابع برای افزایش مخارج جاری و کسب رضایت کوتاه مدت، ممکن است در کوتاه مدت رونق بیشتری ایجاد کند؛ اما هزینه های دولت پس از افزایش به سادگی قابل کاهش نیست.

لغو تحریم های نفتی، آزادسازی منابع ارزی بلوکه شده و ایجاد صندوق سرمایه گذاری 300 میلیارد دلاری، هرچند به ثبات اقتصاد کلان، کاهش انتظارات تورمی و رونق کوتاه مدت اقتصادی کمک می کند، اما به تنهایی قادر به حل مسائل مزمن اقتصاد ایران و ایجاد رشد اقتصادی پایدار نیست.