استقلالِ سهراب؛ تیمی که بعد از شکستن قفل، کلید را هم پیدا کرد

استقلال فصل را با چهار گل شروع کرد؛ اما شاید ارزشمندترین دستاوردش این باشد که در نخستین قدم، یک تیمِ قابل پیش بینی نبود.

- استقلال فصل را با چهار گل شروع کرد؛ اما شاید ارزشمندترین دستاوردش این باشد که در نخستین قدم، یک تیمِ قابل پیش بینی نبود.

عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - استقلال فصل را با چهار گل شروع کرد؛ اما معنای این برد، در عدد 4 خلاصه نمی شود.

مهم تر از چهار گلی که وارد دروازه مس شهربابک شد، چیزی است که پیش از گل اول و پس از آن در زمین دیده شد: استقلال برای بردن، هم صبر داشت، هم ابزار؛ هم توان شکستن دفاع فشرده را نشان داد و هم بلد بود بعد از باز شدن بازی، آن را تمام کند.

این شاید مهم ترین پیام نخستین مسابقه سهراب بختیاری زاده باشد.

مس شهربابک در نیمه اول آمده بود که بازی را ببندد.

استقلال هم تا مدت زیادی نتوانست این قفل را باز کند.

موقعیت ساخت، از کناره ها حمله کرد، شوت زد و حتی به تیر افقی رسید؛ اما گل نمی آمد.

در چنین مسابقاتی معمولاً دو اتفاق رخ می دهد: یا تیم مدعی از فشار روانی خارج می شود و به ارسال های بی هدف و بازی عجولانه روی می آورد، یا با یک اشتباه کوچک، خودش گرفتار ضدحمله می شود.

استقلال اما صبر کرد.

 نکته مهم تر اینکه گل اول محصول یک حمله تصادفی نبود؛ محصول فشار و هوشیاری بود.