فرش قرمز برای چین و ترکیه/ چگونه بخشنامه جدید ارزی، بازارهای هدف ایران را تخریب کرد؟

وقتی بازگشت 100 درصدی ارز با نرخ های دستوری، سودآوری را به صفر می رساند، صادرکننده برای بقا مجبور است راهکارهای غیرقانونی را امتحان کند؛ اما مسئولیت این سقوط اخلاقی و حقوقی بر عهده کیست؟ - بررسی جزییات فهرست جدید کالاهای فولادی نشان می دهد که دولت با نادیده گرفتن هزینه های عملیاتی و تفاوت های زنجیره ارزش، عملاً راه را برای رقابت با چین و ترکیه بسته و صادرکننده را به سمت روش های غیرقانونی یا توقف تولید سوق داده است.

به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، در حالی که در جلسات از توسعه صادرات غیرنفتی می گویند، در عمل با بخشنامه هایی مانند بازگشت 100 درصدی ارز، تمام ریسک های تحریم و نوسانات جهانی را به دوش صادرکننده انداخته اند.

وقتی اجبار 100 درصدی برای بازگشت ارز وجود دارد و نرخ ارز در سامانه با نرخ بازار آزاد تفاوت دارد، صادرکننده برای فرار از این فشار، به سمت روش های غیرقانونی می رود ؛ بنابراین میل به افزایش صادرات صوری زیاد می شود ؛ یعنی کالا صادر می شود اما ارز آن در خارج از کشور می ماند و صادرکننده با ارائه اسناد جعلی یا بازگرداندن بخشی از ارز با قیمت پایین تر، تلاش می کند قانون را دور بزند.

همچنین اجبار به بازگشت 100 درصدی ارز، باعث می شود صادرکننده نتواند سرمایه ارزی خود را در خارج مدیریت کند و برای هر خرید کوچک مواد اولیه از خا�