«مدیر مدرسه»؛ از صفحه کتاب تا آیینه جامعه امروز

رمان جلال آل احمد را نمی توان صرفاً قصه مردی دانست که مدیر یک مدرسه می شود و با مجموعه ای از مشکلات اداری و آموزشی دست وپنجه نرم می کند.

مدرسه در این رمان یک مکان صرف نیست؛ یک مدل اجتماعی است.

عصر ایران؛ صیام- خبر ساخت سریال مدیر مدرسه را نمی شود فقط در حد خبر تولید یک مجموعه تلویزیونی تازه دید.

اهمیت این خبر، پیش از آنکه به خودِ تولید مربوط باشد، به پرسشی برمی گردد که سال هاست در سینما و تلویزیون ایران بی پاسخ مانده است: ما با ادبیات خود چه می کنیم؟ آیا ادبیات را صرفاً به عنوان مخزنی از قصه های آماده برای اقتباس می بینیم یا آن را همچون گنجینه ای زنده و پویا می شناسیم که می تواند با مسائل امروز ما وارد گفت وگو شود؟ اقتباس ادبی، در بهترین معنای خود، نه تبدیل کتاب به تصویر است و نه بازگویی یک داستان با بازیگر و دکور.

اقتباس، نوعی خوانش دوباره است؛ خوانشی که باید میان جهان نویسنده و جهان مخاطب امروز پلی تازه بزند.

از همین جاست که وفاداری به یک مفهوم کلیدی تبدیل می شود؛ اما وفاداری نه به معنای چسبیدن به جمله ها و فصل ها و رخدادهای رمان، بلکه وفاداری به روح، منطق، مناسبات و جهان بینی اثر.

این تمایز در مورد مدیر مدرسه اهمیت دوچندانی دارد.