چرا می توان به پزشکیان دل گرم بود؟

شهروندانی که مشی اصلاح طلبانه ای دارند و با جنگ، انقلاب و خشونت مخالفند، به پزشکیان دلگرم اند؛ نه به این دلیل که تصور می کنند او به تنهایی می تواند مشکلات انباشته ایران را حل کند، نه به این دلیل که دولتش بی خطا بوده و نه حتی به این دلیل که همه وعده های انتخاباتی اش تحقق یافته است.

دلیل این دلگرمی، سمت و سویِ حرکت، منش سیاسی و نحوه مواجهه او با قدرت است.

عصر ایران؛ یلدا آذرپی- در شرایطی که فشار اقتصادی بر زندگی مردم سنگین تر از همیشه است و بسیاری از وعده های رییس جمهور پزشکیان هنوز به نتیجه ملموس نرسیده، نوشتن درباره دلگرمی و امید می تواند عجیب باشد.

چگونه می توان از امید سخن گفت، وقتی با موج افسارگسیخته بیکاری، تورم، تحریم، کاهش قدرت خرید، بحران انرژی و عدم اطمینان در حوزه های مختلف مواجهیم؟ واضح است که جامعه برای دیدنِ نتیجه تغییرات، نه صبر دارد، نه امید.

با این حال، شاید دقیقاً در چُنین شرایطی لازم باشد بین دفاع از دولت و امکانِ اصلاح تفاوت قائل شویم.

این نوشته قرار نیست کارنامه دولت پزشکیان را بی نقص نشان دهد یا مشکلات اقتصادی را به حسابِ دولت های گذشته بگذارد؛ برعکس، بخشی از مشکلات امروز مستقیماً بر دوش رییس جمهور است و باید درباره آن ها پاسخ گو باشد.