وقتی خشونت، نقاب ترس است ؛چرا آدم های عصبانی، در حقیقت آدم های ترسیده ای هستند؟

تا به حال شده با کسی برخورد کنید که بی خودی عصبانی می شود، پرخاش می کند، یا با کوچک ترین چیز از کوره در می رود؟ احتمالاً اولین چیزی که به ذهنتان رسیده، - وقتی خشونت، نقاب ترس است ؛چرا آدم های عصبانی، در حقیقت آدم های ترسیده ای هستند؟ تا به حال شده با کسی برخورد کنید که بی خودی عصبانی می شود، پرخاش می کند، یا با کوچک ترین چیز از کوره در می رود؟ احتمالاً اولین چیزی که به ذهنتان رسیده، این بوده که این آدم خیلی اعصاب ندارد یا چقدر پرخاشگر است .

اما حقیقت جالب این است که در بیشتر موارد، خشونت و پرخاشگری، نقابی است برای ترس.

بله، همان ترسی که شاید خود فرد هم از وجود آن بی خبر است.

عصر ایران/ سواد زندگی؛ مریم طرزی- این موضوع شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد.

اما اگر کمی عمیق تر نگاه کنیم، می بینیم که خشونت، در واقع یک مکانیسم تکاملی است که در موقعیت های تهدیدآمیز فعال می شود.

بدن ما برای محافظت از ما طراحی شده و وقتی خطری را حس می کند، دو راه بیشتر ندارد: جنگیدن یا فرار کردن.

پرخاشگری، همان جنگیدن است.

خشونت، فرزند نامشروع ترس بیایید راحت تر توضیح دهیم.

فرض کنید در خیابان راه می روید و یکدفعه کسی با مشت به سمت شما حمله می کند.