جای «شفرونی» در تلویزیون خالی است

در چنین شرایطی تولید یک برنامه شاد و پرزرق و برق، یک کالای لوکس نیست؛ بخشی از وظیفه رسانه ای است که سرگرمی هم جزوی از وظایف پرشمارش محسوب می شود.

- در چنین شرایطی تولید یک برنامه شاد و پرزرق و برق، یک کالای لوکس نیست؛ بخشی از وظیفه رسانه ای است که سرگرمی هم جزوی از وظایف پرشمارش محسوب می شود.

احسان رهسپار - عصرخبر؛ آغاز فصل دوم شفرونی بهانه خوبی است برای یک سؤال ساده: چرا چنین برنامه ای باید محصول شبکه نمایش خانگی باشد و نه تلویزیون؟  شفرونی از آن دست برنامه هایی است که با هزینه ای به مراتب کمتر از تولید یک سریال، می تواند مجموعه ای از نیازهای سرگرمی مخاطب را یک جا پاسخ بدهد؛ آشپزی، رقابت، شوخی، موسیقی، آواز، رقص محلی و البته حضور سلبریتی هایی که این بار در موقعیتی متفاوت از نقش های همیشگی شان قرار می گیرند.

اهمیت این ویژگی ها وقتی بیشتر می شود که شرایط امروز جامعه را در نظر بگیریم.

مخاطبی که هر روز با خبرهای تلخ، نگرانی برای بنزین، فشار اقتصادی و اضطراب ناشی از آینده مواجه است و دو جنگ بزرگ و فرساینده را پشت سر گذاشته، بیش از همیشه به محتوایی نیاز دارد که قرار نیست بار دیگری از نگرانی را روی دوشش بگذارد؛ برنامه ای شاد و خوش -حال که بتواند برای ساعتی حال مخاطب را بهتر کند و او را از رنج های همیشه اش رها سازد.