کوفه تکرار نشد؛ روایت 150 شبی که مردم در میدان ماندند

شاید روایت این 150 شب همین باشد؛ مردمی که تلاش کردند راه اهل بیت(ع) را فقط روایت نکنند، بلکه آن را زندگی کنند.

- شاید روایت این 150 شب همین باشد؛ مردمی که تلاش کردند راه اهل بیت(ع) را فقط روایت نکنند، بلکه آن را زندگی کنند.

یادداشت مهمان_سیده فائزه پاکزاد، فعال رسانه: برخی صحنه ها را نمی توان فقط با عدد و آمار روایت کرد.

بعضی لحظه ها آن قدر عمیق و چندلایه اند که اگر بخواهی آن ها را فقط در چند جمله خبری خلاصه کنی، بخش مهمی از حقیقت را از دست می دهی.

برای فهمیدن آنچه در یک روز یا یک دوره تاریخی بر جامعه گذشته است، باید میان مردم ایستاد؛ باید صدای آن ها را شنید، نگاه هایشان را دید و لحظه هایی را ثبت کرد که فراتر از یک خبر کوتاه هستند.

آنچه در این 150 شب گذشت، فقط مجموعه ای از تجمع ها، مراسم ها و رویدادها نبود؛ روایتی بود از مردمی که در روزهای متفاوت، از اندوه تا امید، از دعا تا شادی، از نگرانی تا آرامش، کنار هم ماندند.

روایتی از مردمی که در یک بزنگاه تاریخی، انتخاب کردند فقط تماشاگر نباشند.

همه چیز از سحر دهم اسفند 1404 آغاز شد؛ سحری که قرار بود مثل بسیاری از سحرهای دیگر بگذرد.

تازه سحری را خورده بودم و آماده می شدم یکی دو ساعت استراحت کنم.