راه دشوار پزشکیان

مهم ترین پرسش درباره او نیز همین باشد: آیا در ایران امروز، سیاستمداری که می کوشد بر شکاف ها نیفزاید و وفاق را حاکم کند، می تواند کاری از پیش ببرد؟ پاسخِ این پرسش فقط درباره سرنوشت مسعود پزشکیان نیست، - دو سال از ریاست جمهوری مسعود پزشکیان می گذرد؛ دو سالی که شاید برای داوری نهایی درباره یک دولت کافی نباشد، اما برای فهمیدن دشواری موقعیتی که او در آن ایستاده، زمان کمی هم نیست.

پزشکیان در روزگاری به پاستور رفت که ریاست جمهوری، بیش از آنکه منصبی برای تحقق آرزوهای بزرگ باشد، به مسئولیتی برای مهار بحران های انباشته تبدیل شده بود.

اقتصادی گرفتار تورم، دولتی با منابع محدود، جامعه ای کم اعتماد، شکاف های عمیق سیاسی و اجتماعی، محدودیت های سنگین سیاست خارجی تنها بخشی از ابربحران های دولت بود.

پس از آن نیز حوادثی بر کشور گذشت که کمتر دولتی در آغاز کار خود با چنین توالی ای از بحران های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، امنیتی و نظامی روبه رو بوده است.

شاید ترور شهید هنیه در تهران یک روز پس از مراسم تحلیف، اتفاقی نمادین و آشکار از بحران های پیچیده و سنگین در دوران دولت پزشکیان باشد، اتفاقی که با وجود تلخ بودن در برابر تجربه دو جنگ تحمیلی و حوادث دی کاملا تحت شعاع قرار گرفت.