تاریخ به روایت تصویر/ وسیله کوچکی که مارلون براندو را به پدرخوانده تبدیل کرد

پشت یکی از ماندگارترین چهره های تاریخ سینما، یک ابزار ساده اما هوشمندانه پنهان بود.

- نسخه نخست این پروتز از فوم لاتکس ساخته شده بود، اما نتیجه چندان رضایت بخش نبود و صورت براندو بیش از حد نرم و غیرطبیعی به نظر می رسید.

به همین دلیل نسخه جدیدی با ساختاری مقاوم تر از ترکیب فلز و رزین ساخته شد که همان ظاهر معروف فک و گونه های افتاده دون کورلئونه را ایجاد کرد.

این وسیله تنها ظاهر براندو را تغییر نداد، بلکه روی شیوه صحبت کردن او نیز تاثیر گذاشت.

محدودیت حرکت دهان باعث شد صدای شخصیت آرام تر، گرفته تر و زیرلبی تر شود؛ سبکی از صحبت کردن که بعدها به یکی از ویژگی های اصلی دون کورلئونه تبدیل شد.

استفاده از این پروتز البته برای براندو راحت نبود.

گفته می شود این وسیله هنگام فیلمبرداری باعث ناراحتی او و حتی افزایش آب دهان می شد، اما نتیجه آن چنان تاثیرگذار بود که به یکی از مهم ترین عناصر خلق یکی از بزرگ ترین شخصیت های تاریخ سینما تبدیل شد.

امروز پروتز دندانی دون کورلئونه نمونه ای از این واقعیت است که در سینما، گاهی یک جز کوچک می تواند نقشی بزرگ در ساخت یک شخصیت افسانه ای داشته باشد؛ جزیی که کمک کرد مارلون براندو نه فقط یک نقش، بلکه تصویری فراموش نشدنی از قدرت، ترس و نفوذ را خلق کند.