روایت تلخ از پیدا شدن پیکر واقعی یکی از شهدای میناب

جواد، پدر نقاش مدرسه شجره طیبه میناب، روزهای داغ تابستان را زیر آفتاب جنوب با خاطره علیرضا شهرجو می گذراند؛ دانش آموز اول دبستانی که تحصیلش پاداش نقاشی دیوارهای مدرسه بود و خبر پیدا شدن دوباره پیکرش، - اهالی میناب می گویند این شهر پنج ماه است که فضایی مثل بم بعد از زلزله سال 1382 دارد؛ مثل آنجا غمگین، با ابرهایی ضخیم از درد و هاله ای اندوه که مثل چادر بر سر شهر کشیده اند.

شهرجو، علی و یکی از امدادرسانانی که آن روز در مدرسه بود می گویند فکر نمی کنند این ماجرا به راحتی دست از سر مردم میناب بردارد.

به گزارش تابناک به نقل از هم میهن، آقا جواد روزها می نشیند زیر آفتاب و به یاد می آورد.

زیر آفتاب داغ تابستان.

در منتهی الیه جنوبی نقشه ایران.

میناب.

از روزی که خبر آوردند بدن علیرضا شهرجو ، دانش آموز اول دبستان مدرسه شجره طیبه میناب که درس خواندنش در این مدرسه، مزد نقاشی دیوارهای آن توسط پدرش جواد بود، یک بار دیگر پیدا شده و باید حالا به جای آن یک تکه ابرو و شورت راه راه و کفشی که پنج ماه پیش در گودال قبر، خاک و همان خاک را تا روزها مشت کردند و بر سر کردند، یک بدن دیگر را، این بار تمام سوخته تحویل بگیرند و یک بار دیگر بشورندش و یک بار دیگر روی دست هایشان ببرند و یک بار دیگر دفن کنند و یک بار دیگر ترمه روی آن بکشند و قرآن و گلاب بگذارند، آقا