خجو؛ زنی میان دو دریا، دور از خانه / روایت یک زن صیاد از جنگ جنوب : «این دریا با آن دریا فرق دارد»

از خلیج فارس تا دریای خزر؛ از مونس جنوب تا همدم شمال.

حالا هر روز به این ساحل می آید و به صدای دریایی گوش می دهد که این روزها همدمش شده است؛ شاید کمی از دلتنگی هایش کم شود.

- خجو؛ زنی میان دو دریا، دور از خانه / روایت یک زن صیاد از جنگ جنوب : این دریا با آن دریا فرق دارد از خلیج فارس تا دریای خزر؛ از مونس جنوب تا همدم شمال.

حالا هر روز به این ساحل می آید و به صدای دریایی گوش می دهد که این روزها همدمش شده است؛ شاید کمی از دلتنگی هایش کم شود.

عصر ایران ؛ حسن ظهوری ــ ماسه های این دریا هنوز برایش غریبه اند؛ آن برق و درخشش ساحل نقره ای هنگام را ندارند.

اگر حالا اینجا، در شمال است، به خاطر جنگ است؛ وگرنه باید همین حالا روی قایقش نشسته باشد و قلاب صید روزانه اش را به آب انداخته باشد.

نامش خدیجه است، اما به زبان محلی خَجو صدایش می کنند.

اهل جنوب است؛ یکی از پانزده زن صیاد جزیره هنگام و از معدود زنان ماهیگیر خلیج فارس.

نخستین بار او را در غرفه های جزیره هنگام دیدم.

روزها در غرفه کار می کرد و نزدیک غروب، همراه مادرش به دل دریا می زد تا صید تازه ای داشته باشند.

اما حالا او را در فریدون کنار دیدم؛ در کنار دریایی که هنوز برایش غریبه است.

خودش می گوید: آنجا هر روز همه دور هم بودیم.