چنین روزی در فضا؛ جنگ بزرگ چگونه به تأیید نظریه نسبیت عام اینشتین کمک کرد؟

112 سال پیش، شلیک نخستین گلوله های جنگ بزرگ، به اسارت دانشمندان آلمانی در کریمه منجر شد و آزمودن نظریه نسبیت عام اینشتین را به تأخیر انداخت.

در 21 اوت 1914، خورشیدگرفتگی کامل برای چند دقیقه آسمان بخش هایی از اروپا و آسیا را تاریک کرد.

در ظاهر، این پدیده یکی از همان رویدادهای نجومی بود که اخترشناسان برای مطالعه آن به نقاط مختلف جهان سفر می کردند؛ اما این بار ماجرا اهمیت بسیار بیشتری داشت.

به گزارش زومیت، گروهی از دانشمندان امیدوار بودند در تاریکی کوتاه ناشی از خورشیدگرفتگی 21 اوت 1914، یکی از عجیب ترین پیش بینی های فیزیک جدید را آزمایش کنند؛ پیش بینی ای که اگر درست از آب درمی آمد، نگاه انسان به گرانش و ساختار جهان را تغییر می داد.

در مرکز ماجرا، اروین فینلی-فرویندلیش، اخترشناس جوان آلمانی قرار داشت؛ دانشمندی که با آلبرت اینشتین ارتباط نزدیکی داشت و به دنبال راهی برای آزمودن نظریه نسبیت عام او بود.

فرویندلیش همراه گروهی از همکارانش راهی شبه جزیره کریمه در روسیه شد؛ جایی که مسیر خورشیدگرفتگی از آن عبور می کرد.

اما آنها نمی دانستند که تنها چند هفته بعد، جنگی بزرگ برنامه شان را نابود خواهد کرد.

آزمایشی برای دیدن خم شدن نور نسبیت عام که اینشتین در سال 1915 به طور رسمی آن را ارائه کرد، تنها نظریه ای درباره حرکت اجرام آسمانی نبود.