«شرکت های خدمات انرژی (ESCO)» چاقوی جراحی صنعت نفت و گاز

 تجربه استفاده از مدل ESCO در صنعت نفت و گاز کشور، بدون اینکه به تولید لطمه بزند، هزینه ها را نیز کاهش می دهد، آلودگی را کم می کنند و شرکت را برای قوانین سخت گیرانه تر زیست محیطی فردا، آماده می سازند.

عصر ایران؛ حمید خدری؛ دکترای مدیریت صنعتی  پیش درآمد: نویسنده در این سلسله یادداشت های مستقل، می کوشد با نگاهی به پیوند توسعه و انرژی در ایران و جهان، زمینه ای برای آگاهی بخشی عمومی فراهم آورد.

یادداشت پیش رو، سومین یادداشت از این مجموعه است.

در یادداشت های پیشین، از ناترازی در انرژی  فراتر رفته و به شدت بالای مصرف انرژی رسیدیم.

دیدیم که مسئله ی اصلی ما در صنایع و کسب و کارها ، صرفاً کمبود منابع نیست، بلکه ناکارآمدی مزمن   است.

اما پرسش بزرگ اینجاست که اگر راهکارهای نوینی برای کاهش مصرف وجود دارند، چرا به مرحله ی اجرا نمی رسند؟ بخشی از پاسخ در پیچیدگی های نظام قراردادی ما نهفته است؛ جایی که حتی مدل های پیشرویی مثل ESCO   (شرکت های خدمات انرژی*) نیز در ساختار اداری-حقوقی ما، به سختی فرصت ظهور و رشد پیدا می کنند.

چالش های حقوقی  مدل ESCO   در ساختار اداری-  حقوقی کشور ایران را در نوشتارهای بعدی به آن خواهم پرداخت.