کشف «ترمز طبیعی مغز» برای مهار دردهای عصبی مزمن

درد مزمن ناشی از آسیب عصبی، زندگی میلیون ها نفر را تحت تاثیر قرار می دهد و درمان آن اغلب دشوار است.

پژوهشی تازه به بررسی سازوکاری در بخش کوچکی از مغز پرداخته که در تنظیم این درد نقش دارد.

دردهای عصبی یا نوروپاتیک زمانی رخ می دهند که رشته های عصبی آسیب می بینند و پیام هایی نادرست، پیوسته یا بیش از اندازه قوی به مغز می فرستند.

فرد مبتلا ممکن است درد را به شکل سوزش، تیر کشیدن، گزگز، برق گرفتگی یا احساس فرو رفتن جسمی تیز توصیف کند.

این وضعیت می تواند بر اثر بیماری هایی مانند دیابت، برخی عفونت های ویروسی، فشار آمدن بر عصب ها یا دیگر آسیب های عصبی ایجاد شود.

برخلاف دردهای معمول که هشدار بدن درباره یک آسیب تازه هستند، درد نوروپاتیک ممکن است حتی پس از بهبود نسبی آسیب اولیه نیز ادامه پیدا کند و به مشکلی طولانی مدت تبدیل شود.

اهمیت بررسی این موضوع از آنجا بیشتر می شود که درمان درد مزمن عصبی برای بسیاری از بیماران رضایت بخش نیست.

داروهای اوپیوییدی، یعنی گروهی از داروهای ضد درد قوی مانند مورفین و فنتانیل، می توانند پیام های درد را کاهش دهند، اما گیرنده های آن ها در بخش های گوناگون مغز، نخاع و بدن وجود دارند.

 به همین دلیل، اثر دارو تنها به ناحیه درد محدود نمی ماند و ممکن است با عوارض جانبی، ایجاد تحمل دارویی و خطر وابستگی همراه باشد.