دست نوشته های مردم و دیوارهایی که «تاریخ شفاهی» این روزهای ایران شده است

پیرزنی پرچم دست آرام آرام وارد صحن مصلی شد.

دستش را روی یکی دیوارهای بتنی گذاشته بود و فاتحه می خواند.

دیوارها را برای جدا کردن محل وداع زنان و مردان گذاشته بودند.

- دست نوشته های مردم و دیوارهایی که تاریخ شفاهی این روزهای ایران شده است پیرزنی پرچم دست آرام آرام وارد صحن مصلی شد.

دستش را روی یکی دیوارهای بتنی گذاشته بود و فاتحه می خواند.

دیوارها را برای جدا کردن محل وداع زنان و مردان گذاشته بودند.

این دیوارها هر کدام برای خودش تاریخ شفاهی این روزهای ایران است.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، در دو روز مراسم وداع با پیکر شهید آیت الله خامنه ای و خانواده اش در تهران، این دیوارهای سیاه رنگ تقریبا از دست نوشته های مردم سفید شده بود.

آنقدری که بعضی برای نوشتن روی دوش دیگری می رفتند تا گوشه ای از دیوار جا پیدا کنند.

یکی از کسانی که با تلفن همراهش از این جملات این دیوارها عکس می انداخت، می گفت که خیلی جالب هستن چیزهایی که مردم نوشتن.

مثل یادگاری می مونه.

انگار آخرین حرفی رو که می خواستن بگن، نوشتن.

مثلا یکی نوشته: نشد که کار امامِ مرا تمام کنید.

کنون به خامنه ایِ جوان سلام کنید.

بعضی دست‎ نوشته ها احساسات و دلتنگی دوستداران رهبر شهید انقلاب اسلامی نشان می دادند.