آیا کاهش اکسیژن می تواند کلید درمان پارکینسون و پیری زودرس باشد؟

محققان با کشف تأثیر شگفت انگیز کاهش کنترل شده اکسیژن بر سلامت مغز، گامی بزرگ در درمان اختلالات میتوکندریایی برداشته اند.

این پژوهش که منجر به شناسایی یک پروتیین معیوب شده، - آیا کاهش اکسیژن می تواند کلید درمان پارکینسون و پیری زودرس باشد؟ محققان با کشف تأثیر شگفت انگیز کاهش کنترل شده اکسیژن بر سلامت مغز، گامی بزرگ در درمان اختلالات میتوکندریایی برداشته اند.

این پژوهش که منجر به شناسایی یک پروتیین معیوب شده، نویدبخش روشی نوین برای توقف تخریب سلول های عصبی و افزایش چشمگیر طول عمر است.

محققان موفق به کشف روشی نوین برای درمان بیماری های میتوکندریایی شده اند که در آن کاهش اکسیژن رسانی به مغز، روند تخریب سلول های عصبی را متوقف می کند.

این گروه پژوهشی در حال توسعه دارویی است که همان اثر را از طریق قرص یا تزریق ایجاد کند.

وبگاه سای تِک دِیلی در گزارشی آورده است: اکسیژن برای زندگی ضروری است، اما مقدار بیش از حد آن می تواند سمی شود.

در مغز، اکسیژن اضافی با بیماری های نادری مانند 3-اِم جی اِی (نوعی اختلال در سوخت وساز بدن که به سلول های عصبی آسیب می زند)، سندرم لی (یک اختلال نادر ژنتیکی که بر دستگاه عصبی مرکزی تأثیر می گذارد)، پارکینسون و پیری زودرس مرتبط است.