روزگار سخت بازنشستگان اجاره نشین؛ «سالمندان» به اجبار در حاشیه شهرها ساکن شده اند

سالمندی که سال ها در توسعه کشور نقش داشته و حق بیمه پرداخته است، نباید در سال های پایانی عمر، میان دارو، خوراک و اجاره خانه یکی را انتخاب کند.

- به گزارش جماران، به نقل از ایلنا، بازنشستگان مستاجر این روزها، دشوارترین دوران عمرِ سراسر کار و زحمت خود را سپری می کنند؛ کرایه خانه ها سر به فلک کشیده، در حالیکه مستمری ناچیز بازنشستگان تامین اجتماعی فقط 4 یا 5 میلیون تومان افزایش یافته است.

در این شرایط، یک بازنشسته ی مستاجر، چاره ای جز کوچ اجباری ندارد؛ بازنشستگان باید از شهرها به حاشیه ها و گتوهای فرودستان و از آنجا به فضاهای بیرون از حاشیه ها مهاجرت کنند؛ به جایی که اجاره خانه ها با حقوق ناچیزِ 18 تا 20 میلیون تومانی تناسب داشته باشد.

محمد احمدی بازنشسته ی حداقل بگیر و فعال صنفی بازنشستگان در این رابطه به ایلنا می گوید: روزی روزگاری بازنشستگی قرار بود فصل آرامش زندگی باشد؛ دورانی که انسان پس از دهه ها کار و پرداخت حق بیمه، بتواند در همان محله ای که عمرش را گذرانده، در کنار خانواده، دوستان و خاطراتش زندگی کند اما امروز برای بسیاری از بازنشستگان، بازنشستگی نه آغاز آرامش، بلکه آغاز یک کوچ اجباری است.

وی افزود: افزایش مداوم قیمت مسکن و اجاره بها، بسیاری از سالمندان را از محله ها و شهرهایی که سال ها در آن زندگی کرده اند، بیرون ر�