وقتی می دانیم زمان محدود است، چگونه باید زیست؟

رمان «کسی نظرکرده آسمان نیست» را می توان تاملی بر «زندگیِ قرضی» دانست؛ زیستنی که می دانیم موقتی است، اما شاید همین موقتی بودن به آن درخششی خاص می بخشد.

- رمان کسی نظرکرده آسمان نیست را می توان تاملی بر زندگیِ قرضی دانست؛ زیستنی که می دانیم موقتی است، اما شاید همین موقتی بودن به آن درخششی خاص می بخشد.

راحیل احمدی، منتقد و داستان نویس در یادداشت خود با عنوان زندگی قرضی زیر آسمانی بی امتیاز: تأملی بر عشق و مرگ در کسی نظرکرده آسمان نیست اثر اریش ماریا رمارک نوشته است: نام اریش ماریا رمارک با ادبیات ضدجنگ قرن بیستم گره خورده است؛ نویسنده ای که نه از موضع شعار، بلکه از دل تجربه زیسته جنگ جهانی اول، ویرانی روح انسان مدرن را روایت کرد.

رمارک با انتشار رمان تکان دهنده در جبهه غرب خبری نیست به صدای نسلی بدل شد که میان سنگرها جوانی اش را از دست داد.

او جنگ را نه میدان افتخار که کارخانه فرسایش انسانیت می دید؛ جایی که قهرمانان، پیش از آنکه کُشته شوند، از درون تهی می شوند.

آثار دیگر او همچون طاق پیروزی و سه رفیق نیز ادامه همین دغدغه اند: انسان هایی زخمی، آواره و بی پناه در اروپای پس از جنگ، که میان عشق، رفاقت و خاطره های تلخ گذشته در جست وجوی معنا سرگردان اند.