همسران و حرم سرای اورنگ زیب؛ پشت پرده قدرت امپراتوری

بخشی از کتاب «اورنگ زیب عالمگیر و امپراتوری مغول: بازگویی یک تاریخ»، نوشته مونیز د.

فاروقی - همسران و حرم سرای اورنگ زیب؛ پشت پرده قدرت امپراتوری بخشی از کتاب اورنگ زیب عالمگیر و امپراتوری مغول: بازگویی یک تاریخ ، نوشته مونیز د.

فاروقی حرمِ شاهانه اورنگ زیب [ششمین امپراتور گورکانی هند] پس از رسیدن او به سن بلوغ در سال 1634، رفته رفته شکل گرفت؛ اما اولویت اصلی او، تکمیل کردنِ خاندانِ بزرگ ترِ شاهانه خود بود.

اگرچه ثروتِ رو به رشد و جایگاه والای او باید جذب نیرو را نسبتاً آسان می کرد، اما لشکرکشی ها در بوندل خند و پس از آن، انتصاب او به عنوان حاکم دکن (منطقه ای که به تازگی فتح شده بود اما هنوز در امپراتوری تثبیت نشده بود)، روند کار را کند کرد.

به گزارش خبر آنلاین، این موضوع از میان موارد دیگر، از شکاف زمانیِ طولانی تر از حد معمول — یعنی سه سال — میان رسیدنِ رسمی به سن بلوغ و اولین ازدواج او در سال 1637 استنباط می شود.

اما تا زمان اولین ازدواج او با دلرس بانو ، خاندان و خدمه او برای پذیرفتن یک عروس جدید و شکل گیری یک حرمِ شاهانه نوپا، کفایت می کرد.

دلرس بانو انتخاب دلرس بانو به عنوان همسر برای اورنگ زیب بسیار حائز اهمیت بود.