راهی تازه برای مقابله با «سرطان خون مقاوم به درمان»

لوسمی حاد میلوییدی یکی از سرطان های جدی خون است که درمان آن، به ویژه در موارد بازگشت بیماری، با دشواری های زیادی همراه می شود.

شناخت علت مقاومت سلول های سرطانی می تواند مسیر درمان های مؤثرتر را روشن تر کند.

 لوسمی حاد میلوییدی یا AML نوعی سرطان خون و مغز استخوان است که در آن سلول های خونی نابالغ به شکل غیرطبیعی زیاد می شوند و جای سلول های سالم را می گیرند.

این بیماری می تواند به سرعت پیشرفت کند و به همین دلیل، درمان به موقع و مؤثر در آن اهمیت زیادی دارد.

در بسیاری از بیماران، درمان های اولیه می توانند در آغاز پاسخ خوبی ایجاد کنند، اما مشکل اصلی زمانی آغاز می شود که بیماری پس از مدتی دوباره برمی گردد یا سلول های سرطانی نسبت به داروها مقاوم می شوند.

یکی از چالش های مهم در درمان AML، مقاومت دارویی است.

در درمان خط اول، ترکیب داروهای موسوم به عوامل کاهش دهنده متیلاسیون و دارویی به نام ونتوکلاکس برای بسیاری از بیماران مفید است، اما مقاومت و عود بیماری همچنان شایع باقی می ماند.

این مسئله در بیمارانی که جهش در ژن TP53 دارند جدی تر است.

این ژن در حالت طبیعی به سلول ها کمک می کند به آسیب ها پاسخ دهند و از رشد کنترل نشده جلوگیری کنند.

وقتی این ژن دچار جهش شود، سلول های لوسمی می توانند سرسخت تر شوند و از اثر درمان ها فرار کنند.