چند قدم برای دلی که راهش به وداع نرسید

وسعت یک وداع را همیشه نمی توان از جمعیتش سنجید؛ گاهی در پیام هایی باید جست وجو کرد که از آن سوی مرزها می رسند؛ از دل هایی که نرسیدند، اما جا هم نماندند.

- وسعت یک وداع را همیشه نمی توان از جمعیتش سنجید؛ گاهی در پیام هایی باید جست وجو کرد که از آن سوی مرزها می رسند؛ از دل هایی که نرسیدند، اما جا هم نماندند.

خبرگزاری مهر - مجله مهر: وسعت یک مراسم را همیشه نمی شود از تعداد حاضرانش فهمید؛ گاهی باید چشم را از خیابان های شلوغ برداشت و به پیام هایی نگاه کرد که از دوردست ها رسیده اند، از جاهایی که رسیدن به آن جمعیت، فقط در حد یک آرزو باقی مانده است.

در میان پیام هایی که از کشورهای مختلف به دست دوستان ایرانی می رسد حالا پیام دلگیر یکی از علاقه مندان از کشمیر بیشتر از بقیه در ذهن مان می ماند؛ انگار خواسته اش با قلب و روح در جریان است، او نوشته: کاش من هم توفیق حضور در مراسم تشییع امام خامنه ای را داشتم.

اگر امکان دارد، لطفاً از طرف من هم چند قدم در مراسم تشییع بردار.

در همان چند خط کوتاه، تصویری شکل می گرفت از فاصله ای که با عکس و گزارش پرشدنی نبود.

کلمات، بار دلتنگیِ راهی را بر دوش می کشیدند که او دیگر امکان ایستادن در آن را نداشت.

حرفی از عکس یا از این قبیل اتفاقات نبود و کسی در پی دیدن لحظه ها هم نیست.