واکاوی حقوقی-جامعه شناختی خشونت در تجمعات سیاسی خارج از کشور

تقابل های خشن و رفتارهای رادیکال برخی از گروه های پادشاهی خواه در خارج از کشور، نه تنها نقض آشکار قواعد حقوق بشر و قوانین کیفری کشورهای میزبان است، - مقدمه حفظ کرامت، امنیت و اعتبار اتباع یک کشور در عرصه بین المللی، از ارکان کلیدی حاکمیت ملی و نمادی از منزلت تمدنی آن جامعه محسوب می شود.

در سال های اخیر، بستر تجمعات سیاسی دایاسپورای ایرانی در خارج از مرزها، شاهد شیوع پدیده ای نگران کننده بوده است؛ رفتارهای رادیکال، تعرضات فیزیکی و هتاکی های مکرر لفظی از سوی جریان های منتسب به پادشاهی خواه علیه سایر اتباع ایرانی که لزوماً همسو با مواضع آنان نیستند.

این اقدامات فراتر از یک منازعه سیاسی ساده، به اعاده اعتبار حقوقی و تصویر فرهنگی ایران و ایرانیان در جوامع میزبان لطمه های جدی وارد ساخته و تمامیت تمدنی ما را نشانه رفته است.

این نوشتار با اتخاذ رویکردی توصیفی-تحلیلی و از منظر حقوق بین الملل عمومی، حقوق بشر و جامعه شناسی حقوقی، به واکاوی ابعاد مسئولیت بین المللی دولت های میزبان، مبانی انتساب رفتار این گروه ها به رهبران سیاسی ذی ربط و در نهایت، تبیین ابزارهای حمایتی و دیپلماتیک دولت متبوع می پردازد.

1.

مبانی جامعه شناسی حقوقی و تبارشناسی تاریخی پدیده: از منظر جامعه شناسی حقوقی (Sociology of Law)، رفتار کنشگران در بستر مهاجرت بازتا�