پساجنگ و مساله انتقال پایتخت

هرچند در دولت چهاردهم سطح مقامات اظهارنظرکننده درباره انتقال پایتخت به شخص رییس دولت، معاون اول و سخنگو رسیده است با این وجود در مجموع می توان گفت انتقال پایتخت از تهران، - هرچند در دولت چهاردهم سطح مقامات اظهارنظرکننده درباره انتقال پایتخت به شخص رییس دولت، معاون اول و سخنگو رسیده است با این وجود در مجموع می توان گفت انتقال پایتخت از تهران، تاکنون نه موافق جدی داشته است و نه مخالف جدی.

 سابقه طرح مساله انتقال پایتخت سیاسی از تهران، به اواخر حکومت قاجار باز می گردد.

یعنی زمانی که تهران که قریب به دو قرن و نیم است در کسوت پایتختی است، هنوز نیمی از این دوران را طی نکرده بود.

در میانه جنگ اول بین الملل به تحریک آلمان ها و برخی رجال دولتی، تصمیم انتقال پایتخت به اصفهان از سوی احمدشاه قاجار به مجلس مشروطه ابلاغ شد.

این تصمیم به منزله نوعی اعلام جنگ به متفقین و نشانه اتحاد با آلمان ها به شمار می رفت.

آنچه شاه و دولت را به این امر مجاب کرد هراس از رسیدن قشون روسیه تزاری به تهران بود.

عزم جزم دولت و دربار برای حرکت، متفقین را به این تب و تاب انداخت که با اطمینان دادن به شاه و رییس الوزرای وقت بابت عدم ورود قشون روس به تهران، ایران را از سُرخوردن به اتحاد با آلمان منع و به ماندن در موضع بی طرفی مجاب کند.