تولدهایی که تمام نمی شوند

برای شهدا، سالگرد تولد فقط یادآوری روزی نیست که چشم به جهان گشودند؛ یادآوری روزی است که خدا، امانتی را به زمین سپرد تا روزی با بال های سرخ شهادت به آسمان بازگردد.

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زینب آزاد: بعضی تولدها، فقط یک تاریخ در شناسنامه نیستند؛ نقطه آغاز روایتی اند که سال ها بعد، از مرز یک زندگی شخصی عبور می کند و به بخشی از حافظه یک ملت تبدیل می شود.

سالگرد تولد شهید مدافع حرم، سجاد عفتی، از همین جنس روزهاست؛ روزی که نه فقط خانواده ای صاحب فرزند شدند، بلکه روزگار، مردی را به این سرزمین هدیه داد که قرار بود روزی میان آتش و خون، معنای دیگری از عشق را بنویسد.

درباره شهدا معمولاً از آخر راه سخن می گوییم؛ از لحظه شهادت، از تشییع باشکوه، از عکس قاب شده ای که بر دیوار خانه ها می نشیند و از داغی که بر دل مادران می ماند.

اما حقیقت این است که شهادت، آخرین صفحه یک کتاب است، نه تمام آن.

اگر کسی بخواهد شهیدی را بشناسد، باید سال ها پیش از آن آخرین صفحه را ورق بزند؛ باید کودکی او را ببیند، جوانی اش را بشناسد، ایمانش را لمس کند و بداند چگونه انسانی معمولی، در لحظه ای سرنوشت ساز، انتخابی غیرمعمول می کند.

سجاد عفتی از همین جنس انسان ها بود؛ مردی که قهرمانی را نه با شعار، که با سبک زندگی اش معنا کرد.