شورای آتلانتیک بررسی کرد: فراتر از انسداد هرمز؛ کریدورهای نوظهور چگونه شالوده هم گرایی خاورمیانه را بازطراحی می کنند؟

شورای آتلانتیک در تحلیلی نوشت شتاب کشورهای عربی برای احداث کریدورهای زمینی پس از بحران تنگه هرمز، صرفاً واکنشی تاکتیکی به نقش ژئوپلیتیک ایران نیست؛ - به گزارش سرویس بین الملل جماران، تحلیل آلیسون ماینر در شورای آتلانتیک، به واکاوی مگاپروژه های ترانزیتی خاورمیانه پساجنگ می پردازد.

ماینر استدلال می کند که شتاب پایتخت های عربی برای احداث کریدورهای زمینی، صرفاً یک واکنش تاکتیکی برای دور زدن ایران در تنگه هرمز نیست؛ بلکه این شریان ها پتانسیل بالایی برای ارتقای هم پیوندی اقتصادی در منطقه ای دارند که تاریخی مشحون از شکاف های سیاسی و تراز ناچیز مبادلات درون منطقه ای داشته است.

این دکترین نوین، با تبدیل کردن اردن و سوریه به پله های استراتژیک ترانزیت، ژئوپلیتیک تنگه ها را دگرگون خواهد کرد.

تکه های این پازل منسجم فرامرزی در سراسر منطقه در حال هم راستایی است؛ سعودی در حال توسعه ریلی بندر نئوم به سمت اردن است، امارات و عمان فاز نهایی خط آهن مشترک خود را برای بی نیاز کردن بنادر خارج از هرمزِ مسقط، نظیر صلاله، تکمیل می کنند و سرمایه گذاری سنگین ابوظبی در بنادر سوریه، در کنار طرح احیای خط آهن شام با حمایت بانک جهانی، شاهراه های جدیدی را به سمت مدیترانه می گشاید.