اعتماد نهادی؛ حلقه مغفول در جنگ روایت ها

آیا فرسایش احساس تعلق شهروندان صرفاً محصول روایت سازی رسانه های بیرونی است یا بخشی از آن به تجربه زیسته مردم، نخبگان، متخصصان، مدیران و کیفیت حکمرانی در درون کشور بازمی گردد؟ عصر ایران؛ سمانه ناظریان*- در ماه های اخیر، همزمان با تشدید مباحث مربوط به جنگ روایت ها ، نقش رسانه ها در شکل دهی به ادراک عمومی از هویت ملی، سرمایه های مشترک و انسجام اجتماعی بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است.

در بسیاری از تحلیل های منتشرشده، بر تلاش برخی رسانه های معارض برای تضعیف احساس تعلق شهروندان به هویت، نمادها و سرمایه های ملی تأکید شده است.

این تحلیل ها به درستی اهمیت سرمایه اجتماعی و پیوند مردم با داشته های مشترک ملی را یادآور می شوند.

با این حال، به نظر می رسد برای فهم کامل این مسأله، لازم است در کنار عوامل بیرونی و روایت های رسانه ای، به برخی عوامل درونی نیز توجه شود؛ عواملی که به کیفیت حکم رانی، اعتماد نهادی و تجربه زیسته شهروندان، نخبگان و سرمایه های انسانی کشور بازمی گردند.

از این منظر، بحث جنگ روایت ها می تواند مدخلی برای گفت وگو درباره پیوند میان اعتماد نهادی، سرمایه انسانی و انسجام ملی باشد.

در این میان، پرسش مهمی وجود دارد که شاید تکمیل کننده این بحث باشد: آیا فرسایش احساس تعلق شهروندان صرفاً محصول روایت سازی رسانه های بی