«ای اهل حرم میر و علمدار نیامد»/ایران در سوگ علمدارانش چشم به راه ماند

«ای اهل حرم، میر و علمدار نیامد» از مشهورترین نوحه های تاسوعاست؛ مرثیه ای که با روایت شهادت حضرت عباس(ع) آغاز شد، اما در گذر زمان به بخشی از حافظه جمعی ایرانی ها تبدیل شد.

- این خانه عزادار حسین(ع) است/19 ای اهل حرم میر و علمدار نیامد /ایران در سوگ علمدارانش چشم به راه ماند ای اهل حرم، میر و علمدار نیامد از مشهورترین نوحه های تاسوعاست؛ مرثیه ای که با روایت شهادت حضرت عباس(ع) آغاز شد، اما در گذر زمان به بخشی از حافظه جمعی ایرانی ها تبدیل شد.

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زهرا اسکندری: با فرارسیدن تاسوعای حسینی، بسیاری از هیئت های عزاداری در ایران با نوحه ای آغاز می شوند که طی دهه های گذشته به بخشی از حافظه جمعی شیعیان تبدیل شده است؛ نوحه ای که با عبارت ای اهل حرم، میر و علمدار نیامد شناخته می شود و در میان عزاداران، بیش از هر چیز با نام حضرت عباس(ع) و لحظه بازنگشتن علمدار کربلا گره خورده است.

در بسیاری از شهرهای ایران، شب و روز تاسوعا با نوای این شعر همراه می شود.

دو بند آغازین آن به صورت دم های سریع و دسته جمعی خوانده می شود و کمتر هیئتی را می توان یافت که این نوحه در آن شنیده نشده باشد.

اگرچه سراینده این شعر به صورت قطعی مشخص نیست، اما همین ناشناخته بودن شاعر، چیزی از جایگاه آن در میان مراثی عاشورایی کم نکرده است.