آیا فضای مجازی ، کودکی را از کودکان می دزدد؟

کودکی که از سال های ابتدایی زندگی، تصویر و اطلاعاتش در فضای عمومی ثبت شده است، در آینده با گذشته ای مواجه می شود که خود در ساخت آن مشارکت نداشته است.

این وضعیت، نوعی نابرابری ساختاری در شکل گیری هویت دیجیتال ایجاد می کند.

محمد مهدی سیدناصری خبرآنلاین در جهان معاصر، مفهوم کودکی در حال تجربه یکی از عمیق ترین دگرگونی های تاریخی خود است.

اگر در گذشته، کودکی در فضایی محدود به خانه، مدرسه و محله شکل می گرفت و خاطرات آن در حافظه خانوادگی یا آلبوم های شخصی ثبت می شد، امروز این حریم به تدریج در معرض دید عمومی قرار گرفته است؛ جهانی که در آن هر لحظه از زندگی می تواند به تصویری عمومی، روایتی منتشرشده و داده ای قابل دسترس تبدیل شود.

در چنین شرایطی، پرسش بنیادین این است که آیا کودک در این فرآیند دیده شدن، صاحب حق است یا صرفاً موضوع مشاهده ؟ پدیده ای که در ادبیات جدید حقوق دیجیتال از آن با عنوان بازنمایی والدانه زندگی کودک در فضای مجازی یاد می شود، به وضعیتی اشاره دارد که در آن والدین، با نیت های گوناگون از جمله محبت، افتخار، ثبت خاطره یا حتی تعامل اجتماعی، اقدام به انتشار تصاویر، فیلم ها و اطلاعات مربوط به فرزندان خود می کنند.

اما آنچه در سطح نیت مثبت آغاز می شود، در سطح اثر می تواند به مسئله ای پیچیده و گاه جبران ناپذیر تبدیل شود؛ زیر