چند قاب از مردی که هیچ وقت توی قاب ها نبود/مجموعه روایت معماران ایران قوی؛ قسمت هشتم؛ محمدسعید ایزدی

بیش از 20 سال اسراییلی ها دنبالش بودند.

تا پیش از شهادت سه مرتبه هم برای ترورش دست به اقدام زده بود که همگی ناموفق مانده بود.

کسی که سال ها با اسطوره هایی مانند عماد مغنیه، - به گزارش جماران، Khamenei.

ir نوشت: یک.

فلسطین برایش فقط یک مساله ی سیاسی یا نظامی و امنیتی و کاری نبود، اعتقادی هم بود.

ایمانی هم بود.

پشت سر مجاهدان و فرماندهان فلسطینی نماز می خواند.

بعضی وقت ها که فرماندهان و مسئولان فلسطینی مهمانش بودند به همسرش می سپرد غذاهای دلخواه آنان را درست کند.

فلسطینی ها کوفته تبریزی، قرمه سبزی و آش ماست دوست داشتند.

محرم که می رسید در محل کار و سکونتش مجلس عزای حسین(ع) بر پا می کرد.

فلسطینی ها هم می آمدند.

زمانی که لبنان بود از غذای روضه و عزای حسین(ع) برای خانه و خانواده های دوستان فلسطینی اش هم می فرستاد.

محمدسعید ایزدی یا به تعبیر جهادی ها حاج رمضان به همسرش گفته بود: هرکس برای پرونده ی فلسطین کار کند منّتی ندارد؛ کار کردن برای قدس آدم را بالا می برد.

دو.

سیزدهم فروردین 1403 بود که اسراییل به کنسولگری ایران در دمشق حمله کرد.

پیکر شهید زاهدی را از دمشق به تهران منتقل کرده و برای خواندن نماز به بیت رهبری برده بودند.

حاج رمضان هم رفته بود.